घणा लांबा समयना विरह पछी जाणे हवे तो आवशे ज तेवी आश बंधाई. आज तो वादळांओए जाणे सूऱज ने ढांकी देवानो संकल्प कर्यो होय तेम जोडाजोड-अडोअड ऊमटी पड्यां.. ऊँडे ऊँडे तेनी गर्जना थवा लागी...सिँधुनी खाराशने धोई नाखवा, पोताना अमृतथी धरतीनी तरस छिपाववा ,,धरतीने लीली चादर ओढाडवा मेघराजानी सवारी बादशाही ठाठथी पधारी रही छे.....